دیدم همه دوستان از اسراییل و فلسطین نوشتن در وبلاگاشون.
دیدم جای زیبا سید حسن نصرالله بین اونا خالیست.
گفتم یکم از سید حسن هم من بنویسم.
........................................................................................................................
*مثل بقیه بچه ها نبود.کسی که امام موسی صدر قهرمان سالهای نوجوانی اش باشد.لابدبعدها لومگزیون فرانسوی درباره اش خواهد نوشت:
(او یک هدف متحرک برای اسراییل بود.)
* سید هادی که شهید شد آنقدر عادی بر خورد کرد که لج اسراییلی ها را در آورد.لومگزیوننوشت:
((هرچند که حسرت دیدار دوباره پسرش را دارد ولی ایمانش به او میگوید که هادی
رستگار شده و دیری نخواهد پایید که او را در یک روز بزرگ در برابر پروردگار مهربانش خواهد دید.
سید حسن این گونه است.او پسرش را از پنجره ایمان به خدا میبیند.))
*ژنرال اودی ادم از فرمان دهان منطقه شمالی اسرایل با صورتی بر افروخته از خشم فریادمی زد:
((تمام توانمان را برای تغییرات در روند لبنان به کار میبریم تا لبنانی ها سناریوهای
احتمالی رییس جمهور شدن نصرالله را به گور ببرند.))
*اسفند ماه بود وصدای سید حسن تمام ورزشگاه الرایه را گرفته بود:
(( آن ها از آن سوی دریاها آمده اند.هدفشان تاراج ثروت و تسلط بر ما با شعارهای
مترقیانه است . البته اگر هدف آمریکا تجزیه تسلط یا چپاول ثروت های عراق است.طرح رژیم صهیونیستی ویران کردن است.))
*دی ماه 1382 اولین جلسه کنفرانس بین الملی حمایت از انتفاضه:
سخن رانی رهبر معظم انقلاب تمام شده بود و در حال عبور از سالن کنفرانس بود که سید حسن خودش را رساند و دستش را بوسید.
فردا وقتی علت کارش را پرسیدند گفت:((امسال رسانه های جهانی مرا مرد سال نامیدند و در کشورهای عربی نیز عنوان موفق ترین رهبر جهان عرب را به من دادند.
باید نشان میدادم که من سرباز رهبر انقلابم.))
